I have a new website. Click here to go there!

Passend dat ik dit vandaag ontdekte terwijl Sjoerd en ik waren begonnen met een nieuwe website te maken. Na 700 posts tijd voor wat vernieuwing!

Fitting that I discovered this today while Sjoerd and I started working on a new website. After 700 posts it's time for some renewal!

I dreamed I went to heaven
and You were there with me
We walked upon the streets of gold
Beside the crystal sea.

We heard the angels singing
Then someone called your name.
You turned and saw this young man
And he was smiling as he came.

And he said, "Friend you may not know me now"
And then he said, "But wait"
You used to teach my Sunday School
When I was only eight.

And every week you would say a prayer
Before the class would start.
And one day when you said that prayer
I asked Jesus in my heart."

(Chorus)
Thank you for giving to the Lord
I am a life that was changed.
Thank you for giving to the Lord
I am so glad you gave.

Then another man stood before you
And said, "Remember the time
A missionary came to your church
And his pictures made you cry.

You didn't have much money
But you gave it anyway.
Jesus took the gift you gave
And that's why I am here today."

(Chorus)
Thank you for giving to the Lord
I am a life that was changed.
Thank you for giving to the Lord
I am so glad you gave.

One by one they came
Far as the eye could see
Each life somehow touched
By your generosity.

Little things that you had done
Sacrifices made.
Unnoticed on the earth
In heaven now proclaimed.

And I know up in heaven
You're not supposed to cry.
But I am almost sure
There were tears in your eyes.

As Jesus took your hand
And you stood before the Lord.
He said, "My child look around you.
Great is your reward."

(Chorus twice)
Thank you for giving to the Lord
I am a life that was changed.
Thank you for giving to the Lord
I am so glad you gave.

- Ray Boltz -

Here is my first newsletter of 2011, with updates about the new project team, the projects in India and Myanmar, plans for Summer travels (with a team) and my personal life.

If any of you are interested in joining me on a ministry trip to India, please contact me. I would love to travel together with 2-4 other people in South India, especially Orissa, to serve the tribal people in the hills, gather information for projects, give leadership trainings, children programs etc etc. (partly depending on the gifts and preferences of the team).

Als alles stilligt

waar je juist zo graag mee bezig bent.

Als de Vader je op een plaats zet

die je nooit zelf zou kiezen.

“Wees hier trouw, mijn zoon,

dit is wat Ik voor je in gedachten heb.”

Als dromen verdwijnen, verlangen niet uitkomt,

terugkijken het gevoel van iets verloren te hebben geeft.

Als je je met Elia afvraagt of je in je ijver voor God alleen bent

en even niet ziet waar de 7000 anderen zijn.

Jezus, ooit koos ik om U te volgen.

Met heel mijn hart, ziel, kracht en verstand.

Wetend van de prijs die sterven met zich meebrengt,

maar toch nu zoekend om gehoorzaam te zijn.

Heer, ik heb gedroomd, geleefd, geworsteld.

Verlangd om alléén voor U te leven.

Vol overgave mijn leven gegeven.

En nu sta ik hier, verward, met pijn.

Wat is er meer dan alleen mijn zijn?

U koos ervoor een dienstknecht te zijn,

te luisteren, te gaan waar U werd gebracht.

U hield niet vast, U ontledigde Uzelf,

Uw dromen hadden U niet in hun macht.

De Vader eerst, de Vader altijd,

“Opdat Hij verheerlijkt wordt”, steeds weer.

Jezus, leer mij leven als Uw dienstknecht,

trouw, toegewijd en niet voor eigen eer.

Zonder zien, zonder weten

de weg te gaan die U mij te leven geeft.

Met mijn leven ook mijn dromen te geven,

“Opdat U verheerlijkt wordt”, steeds meer.

Alles te geven voor U,

Mijn HEER.

1. Media veranderen. Ik merk een verschuiving naar het gebruik van 'social media', waar heel eenvoudig een enkele opmerking of foto gedeeld kan worden. Sinds ik met name Facebook actiever ben gaan gebruiken (en Twitter wanneer ik reis, zodat ik niet drie dingen hoef te updaten) ben ik minder op mijn website gaan schrijven. Nu is het zo dat elke communicatievorm natuurlijk zijn sterke kanten heeft. Het voordeel van deze site is dat ik meer inhoudelijk en uitgebreider op dingen kan ingaan. Maar in de praktijk van het drukke dagelijkse leven schiet dat er sneller bij in dan een korte status update op Facebook die ik op de fiets onderweg naar college even kan typen.

2. De website is verouderd en moet vernieuwd worden. Drie jaar geleden zijn we begonnen met een nieuwe site te bouwen. Toen hij bijna af was waren we er niet tevreden mee en zijn we gestopt. Dit jaar is een nieuwe poging gewaagd, maar door tijdsdruk en het zoeken naar wat ik nu precies met een website wil - hoe combineer je een site en social media op een effectieve manier? - heeft dat ook al weer vertraging opgelopen. Toch hoop ik dat het zo rond de 7e verjaardag van mijn website mogelijk is iets nieuws te laten zien! En dat mag ook wel, een website layout van 7 jaar kan hoogbejaard genoemd worden - respectabel dus...

3. Mijn leven is wat meer 'stationair': ik woon in één stad, studeer, ben bezig met allerlei projecten, maar er zijn wat minder fotootjes van schattige kindertjes in warme landen te showen. Zo gaat dat nu eenmaal. Er zou genoeg te schrijven zijn, maar ja, zoals gezegd, tijd... En na zeven jaar heb ik soms ook even geen zin in schrijven!

Kortom, deze website is niet dood, maar toe aan een frisse doorstart. Het wordt waarschijnlijk een wat meer statische structuur (pagina's) voor alle informatie, foto's, video's etc, met een blog erbij, en meer plaats voor Facebook en Twitter achtige dingen. Maar dat zien jullie hopelijk vanzelf - ik ga alleen geen streefdatum meer noemen!

Never before have I posted so little on my website throughout such a long period of time. This has various reasons that I would like to explain.

1. Media change. There has been a shift towards the use of social media, where it is very easy to share a thought or a picture. Since I have become more active on Facebook (and Twitter, when traveling, so I don't have to update three things all the time) I have noticed a decrease in the amount of posts on my website. Every different type of communication has it's strengths, of course. The advantage of a website is that there is more space to go deeper and explain things more. But in the reality of a busy daily life that often doesn't happen, while a short status update on Facebook takes only a few seconds while biking to a lecture.

2. The website needs to be updated. Three years ago we started building a new website. When it was almost done we were not satisfied with the result and decided to drop it. This year a new attempt is made, but time pressure and questions regarding what exactly I want with this website - how do you combine a site and social media effictively - have caused more delays. But I hope that we will be able to show something new around the date of the 7 year anniversary of my website! And that is about time, a 7-year old webdesign is definitely advanced in years - which deserves a certain respect...

3. My life has become more 'stationary'. I am living in one city, I study and work on some projects, but there aren't as many pictures of cute kids in warm countries to show. That's just how it is. There would be enough to write about, if I only would find time... And after seven years of writing sometimes I just don't feel like writing!

So in conclusion: this website is not dead, it is just time for a fresh new start. Most likely it will be a bit more static in it's desing: pages for information, pictures, video's etc and a blog, with some more room for Facebook-Twitter-type things. But hopefully you will see that for yourselves some day - I won't mention a target date though!

Na de oproep wie mee wilde doen met het nieuw te vormen projectteam hebben we met verschillende mensen gesprekken gehad. Uiteindelijk heeft Johanneke ervoor gekozen om met Sjoerd van Noort en mijzelf dit team te gaan vormen. Daarnaast zijn er verschillende mensen die op termijn mogelijk aanhaken of meehelpen met bepaalde taken. We zijn nu bezig met een beleidstraject van visie en missie verwoorden en strategische doelen kiezen. Vervolgens gaan we kijken of we met een andere stichting samen kunnen werken of beter zelf een stichting kunnen beginnen om de gestelde doelen te bereiken. Erg leuk, soms ook spannend, aangezien dit werk erg verweven is met mijn persoonlijke leven. Daarnaast borrelt het in mij van ideeën en plannen waarmee ik aan de slag zou willen, zoals het evalueren van huidige projecten en bezig gaan met mogelijkheden om onder andere de primitieve levensomstandigheden van de kinderen in Orissa te verbeteren. Maar zonder goed fundament kun je niet bouwen, dus het is goed om deze stap niet over te slaan.

In de niet al te verre toekomst hopen we jullie dus de visie, missie en plannen te kunnen presenteren onder een nog onbekende naam!

Zoals gezegd: het gaat goed hier.

As said: things are going well here.

It just came out: newsletter #44. It features some updates about adjusting to my new life phase in the Netherlands and about the work in India and Myanmar. Enjoy!

Klik hier om hem te downloaden. Interview is op pagina 14-15.

Click here to download. Interview is on page 14-15.

Direct aan het begin bleek dat het studeren meer tijd ging vragen dan ik had verwacht. Met name wiskunde ging erg snel van start en mijn voorkennis was na tien jaar bijna gereduceerd tot nul. Na vier weken hadden we ons eerste tentamen, 50% van het eind cijfer, en het viel me erg tegen. Maar uiteindelijk bleek ik daar best goed voor gescoord te hebben, dus dat gaf weer moed. Volgende week tentamenweek en dan is het eerste blok alweer voorbij.

Eveneens direct vanaf het begin werd ik juist blij verrast door de multidisciplinaire insteek van economie in Utrecht. In tegenstelling tot wat ik vaak dacht van dit soort opleidingen willen ze juist wel nadrukkelijk input van andere wetenschappen meenemen. Casussen gingen onder andere over situaties in ontwikkelingslanden en hoe cultuur daar invloed heeft op allerlei aspecten van de economie. Voor mij geweldig interessant, aangezien ik daar juist in de praktijk bij betrokken ben in India en Myanmar.

Persoonlijk is het een heel pittige tijd geweest. Elke week liep ik weer tegen andere uitdagingen aan, met name in mijn eigen hart. Sommige kwamen naar boven door de grote veranderingen in omstandigheden: niet het gewone werk, ineens bijna niets doen met alle vaardigheden die ik vaak gebruikte, studie, onwennig in de Nederlandse cultuur, nieuwe stad zonder vrienden, andere kerk culturen en geen plek waar dag en nacht gebeden wordt, ander huis, veel alleen, en niet in het minst regenachtig, grauw weer dat mij erg beinvloedt. Maar ik ervaar dat Jezus elk van deze dingen gebruikt om me volharding te leren. Sommige weken wilde ik elke dag meerdere malen opgeven en terug gaan naar m'n oude levenssituatie, waar genoeg werk te doen is. Wil ik echt zo graag economie studeren? Is dit echt de beste weg? Heel goed dus om te leren volharden... :)

Nu begint het allemaal wat meer een plekje te krijgen. Ik kies voorlopig nog ervoor om niet teveel naast m'n studie te doen. Ik was verrast door alle uitnodigingen om te spreken, preken, trainen etc. maar ervoer dat het beter was om er nog mee te wachten. Ik geloof dat juist op deze manier er ruimte in mij is om te horen wat God echt van mij vraagt en niet simpelweg mijn tijd te vullen met wat ik denk te moeten doen. Dat zijn vaak de dingen die ik gewend ben te doen, maar de situatie is nu anders. Daarnaast ben ik met m'n support team wel erg bezig met de projecten in India en Myanmar en ontwikkelingen in het support team. Binnenkort daarover meer.

Wel, we zullen zien hoe alles verder groeit. Het is goed om een volgende fase in m'n leven in te gaan en Jezus is al een paar duizenden jaren de beste Leider die je je maar kunt bedenken!

Nice, its so quiet on my website. A whole month there was nothing new to read! I have noticed that I've started to give short updates on Facebook and Twitter more often and really have to find time to sit down and write something. But the most important reason is that I had my hands full with studying and getting used to the new circumstances these past two months (! That went so fast!).

Right from the beginning studying took more time and effort than I had expected. Now I feel I'm getting more used to it. Next week first exam week and then this first quarter is over. A good surprise was that right from the beginning this study was much more multi-disciplinary than I had expected. I loved that we got some case studies on the influence of cultural aspects on economics or on situations in developing countries. That's exactly what has my inerest, even more because of my involvement in projects in India and Myanmar.

Personally it has been an intense time. Every week brought other challenges, especially in my own heart. The changes turned out to be bigger than I thought at first sight. It felt like every area in my life has changed and all that I was used to do suddenly disappeared. Jesus is really using it to teach me perseverance. Some weeks I wanted to give up several times a day and go back to what I used to do. There are so many other things that I could do! But its good to learn perseverance.

It seems that I'm becoming a little more settled now. Initially I have postponed or rejected all invitations to speak, teach, train etc, but I might start doing that more in the future. I find that in keeping my agenda a little open there is more room for that what God wants me to do to develop. With my support team I'm also busy with a better setup of our team and how we are connected with the work in India and Myanmar. More about that later.

So this is it for now. I'm glad that Jesus still is the best Leader you could imagine, as He has been for a couple of thousand years by now! Everything will become more clear over time.

Of gebruik de onderstaande links.

Support Raising Part 1 - Mp3

Support Raising Part 2 - Mp3

Support Raising handout - PDF

Support Raising full notes -PDF

I've recorded a short video blog today at the University College, the campus where I'm mostly studying. Watch it here or on my Facebook.

Het eerste kwartaal heb ik de vakken Wiskunde en Multidisciplinary Economic Approach to Economic Growth. Het bevalt me wel dat de insteek hier erg gericht is op Economie in interactie met andere disciplines, bijvoorbeeld hoe psychologische processen invloed hebben op economische besluitvorming. De directeur van de opleiding had in haar welkomswoord een paar slides die ons eraan herinnerden hoe bevoorrecht we zijn dat we kunnen studeren, hoe dat ons bij de rijksten op aarde plaatst en dat dat verantwoordelijkheid geeft om daarmee de andere 99% van de wereldbevolking ook te dienen. En dat is nu juist waarom ik dit ben gaan studeren!

Over the past few days we had our introduction of the Business Economics study. My guess is that there's a little over 300 first year students. A number of them chose to study mostly in Dutch, with some English, but I'm not sure how many, and the others chose to do it fully in English (which is pretty unique for a bachelor study in the Netherlands). There are over 40 nationalities present, if I'm correct. We were divided into small groups during this week, which forms half our tutor group for the coming year as well, with an Indian lady as tutor. I like my group. The program consisted of some sports, lectures and talks, lots of waiting time and some dinners and socializing together. About half the group usually went for drinks and some party time afterwards.

The first quarter I'll have Mathematics and Multidisciplinary Economic Approach to Economic Growth. I like it that Business Economics at Utrecht University specifically wants to interact with other disciplines, eg. how psychological processes influence economic decision makin. The director of the Bachelor course included in her welcoming speech a few slides that reminded us about the fact that this education is a privilege, that it puts us with the richest people on earth and that that makes us responsible to serve the other 99% of the world population with what we have. And that is exactly why I decided to start studying again!

Eén ding wat me weer meer raakt nu ik terug ben in Nederland is de realiteit dat Jezus werkelijk terug gaat komen en dat het zo belangrijk is dat we ons in deze tijden van relatieve voorspoed dan ook voorbereiden - zoals Noach de ark bouwde toen er nog nooit eerder regen was gevallen, en Jozef enorme voorraden opsloeg in de jaren dat er meer dan genoeg eten was en niemand geloofde dat problemen zouden komen. Ik geloof dat de komende jaren van studie en gebed zo ook onderdeel zijn van hoe ik mijn leven kan voorbereiden voor de moelijkste jaren uit de geschiedenis die over onze planeet gaan komen.

Tijd dus om naar school te gaan.

Tomorrow is the day that it's really going to happen: my first day of school. Three days of introduction to get to know fellow students, the programme, university and city. After that the lectures will start. In the mean while the Lord has provided a nice little room in Utrecht (!) where I've moved about a week ago. Unbelievable how everything came together after I signed up to study. It is a huge shift compared to my life over the past years, but the Lord is encouraging me in many ways - not in the least through the people around me. I have met various people in and outside of Utrecht that (want to be) involved with prayer. I am so curious what God's plans are for Utrecht and the Netherlands and what my role will be in that.

One thing that struck me again now that I'm back in the Netherlands is that Jesus is really going to come back and that it is so important for us to prepare in these times of relative prosperity - like Noah built the ark when there had never been any rain and Joseph stored enormous amounts of food in the years that plenty of food was available and no one believed that trouble would come. I believe that in the same way these coming years of study and prayer are part of how I can prepare my life for the most difficult years in the history of our planet that will hit us some day.

It's time to go to school

Jesus, let me be one where You can be home. Let the garden of my heart be a resting place for You.

Pasgeleden heb ik een brief naar mijn supporters gestuurd waarin ik het verder uitleg:

Grappig is dat ik sindsdien ontdekte dat de UU al een paar jaren de beste universiteit van Nederland is en in de top 50 wereldwijd staat. Da's toch wel fijn om te weten! Ik vind het best wel leuk om 11 jaar nadat ik theologie begon te studeren weer terug te zijn bij de UU met mijn oude studentennummer, 9940448. De beginletters laten je beginjaar zien, dus iedereen kan m'n leeftijd schatten.

Nu nog een kamer...

Much has changed in this past month. My time as staff with IHOP-KC has ended, but my vision to unite prayer and missions has only increased. Half a year ago the Lord started bringing the city of Utrecht in the Netherlands to my attention. Through the experience I gained as I was traveling I realized that I want more knowledge to be better prepared for what I know to be my calling, and the growth that I expect in that calling. So I have decided to start studying Economics and Business Economics at at the Utrecht School of Economics, an international, English speaking part of Utrecht University. I will continue to be an intercessory missionary at heart, as well as continue to invest in starting projects and initiatives in Utrecht, the Netherlands and other nations, especially what is happening through friends in India and Myanmar. This is the summary of the news.

Recently I have send a letter to my supporters in which I explain everything in more detail:

I just discovered that Utrecht University has been ranked best university of the Netherlands and one of the top 50 universities in the world for years in a row. That's a nice thing to know! I'm happy that after 10 years I'm back at the university where I started studying theology 11 years ago. They gave me my old student number back, 9940448, which begins with the year that you start your studies, so everyone will know that I'm not 18 anymore.

Now I only need to find a place to live...

Gelukkig had ik ook wat mogelijkheden om de onrust een plekje te geven en er even uit te gaan. Nu en dan een wandelingetje door de omgeving van Schoonhoven, een paar dagen terug bij YwaM en het gebedshuis in Amsterdam, een dagje Utrecht om dingen te regelen bij de Kvk en UU... En de afgelopen dagen een goede tijd op de Betteld in Zelhem, waar deze zomer alvast een gebedsruimte is ingericht ter voorbereiding op de start van het European House of Prayer (EHOP) in de week van 22-29 september. Tijdens de gebedstijden ervoor ik dat Jezus zo dichtbij kwam, dingen in mijn hart en denken genas en herstelde en delen van zijn visie voor mijn leven die ik dit jaar was kwijtgeraakt weer opnieuw in beeld bracht. Het was dus ook voor mij persoonlijk een goede tijd. Gisteravond sloten we de week af met een Sabbatsmaaltijd.

It's been enjoyable for me over the past weeks to be back in the Netherlands, although I'm running into a reverse culture shock as well. It's not easy to get used to a longer stay in Holland after six years of mostly living outside the country. Add to that that I got used to having many people around in the various ministries and trips that I was involved in. It's a little different right now. But I'm excited about knowing that - as far as I know - I'll be spending at least a few years here and have a chance to really invest in relationships.

Luckily I had some chances to give some unrest a place by doing some other things. A little walk around the city of Schoonhoven, where I'm staying for now, or a few days with YwaM and the house of prayer in Amsterdam. A day in Utrecht for some meetings. And the past five days a good time at conference center and holiday resort de Betteld at the Eastern side of Holland, where this Summer a room has been openend for prayer in preparation of the start of the European House of Prayer (EHOP) during Sukkoth Hallel, September 22-29. Jesus came so near during the prayer meetings and healed and changed things in my heart and thought life. He renewed and reminded me of parts of His vision for my life that I had lost over this last year. So it was a good time for me personally as well. Yesterday we closed the week with a Sabbath meal.