Dagelijks Leven, Nieuwsbrieven

Alette

Eind september kwam ik net uit weer een periode van vechten tegen ontmoediging nadat ik weer moest starten in een nieuwe stad en universiteit. Ik had de indruk dat God had gezegd dat ik dit najaar mijn vrouw zou komen toen Hij sprak ‘Ruth is coming’, maar ook daar was nog steeds schijnbaar geen spoor van te bekennen. Na meer dan een decennium van bidden, proberen en wachten voelde het alsof ik weinig kracht over had. Maar slechts iets meer dan een week later had ik plotseling een relatie met een geweldige, godvrezende, mooie en leuke vrouw: Alette Pena. Ze is een Amerikaans-Noorse die in de VS is opgegroeid en in 2012 naar Noorwegen is verhuisd. Nu zijn we ons al aan het richten op verloven en vervolgens om ergens in het voorjaar 2014 te trouwen.

We zijn onder de indruk van hoe de Heer ons samen heeft gebracht, en wat een goede match we voor elkaar blijken te zijn. In maart 2006 verhuisden we beide naar IHOP in Kansas City, maar we hebben elkaar nooit ontmoet tot vorig jaar, omdat ik in de Nightwatch was en Alette in de vroege morgen in de prayer room was, wanneer ik sliep. Vorig jaar had ik de indruk dat God wilde dat ik een paar weken naar IHOP terug zou gaan, maar ik wist niet waarvoor. Sinds het begin van dat jaar (2012) had ik ook al de indruk dat ik in augustus of september mijn toekomstige vrouw zou ontmoeten. We ontmoetten elkaar via een gezamenlijke vriendin die ik in 2009 voor het eerst in India had ontmoet. We hadden leuk contact, maar ik zag er toen nog niet meer in. Kort daarna zei de Heer me om €100 per maand te gaan sparen voor mijn bruiloft. Ik begon dat te doen zonder het geld te hebben, en elke maand voorzag Hij weer, wat me erg bemoedigde in het wachten.

In januari dit jaar kwam Alette voor een paar maanden naar Amsterdam en we leerden elkaar wat meer kennen in die tijd. Maar ook toen gingen mijn ogen nog niet open. Zij was echter al voor mij aan het bidden sinds ze we elkaar in IHOP hadden ontmoet. We ontmoetten elkaar opnieuw in oktober en ervoeren dat God ons aanmoedigde om een stap te zetten en elkaar meer te leren kennen. Op de dag dat we dat kozen voelde het alsof mijn ogen ineens geopend werden en ik haar ineens ZAG: hoe bijzonder ze is, hoe graag ik haar mag, hoe ze in zoveel opzichten precies is waar ik al die jaren voor heb gebeden, en hoe ongelooflijk we elkaar aanvullen in onze gaven, roeping en hoe we God volgen, zelfs in allerlei kleine details. Achteraf zien we duidelijk hoe het eerder gewoon nog niet de juiste tijd was. Zij moest toen nog haar studie in bedrijfskunde beginnen, wat een belangrijke keuze was voor haar. Ik moest eerst nog naar Congo toe om bevestiging te ontvangen over plannen voor de toekomst.

Toen we begonnen aan onze relatie waren we ons erg bewust van de vele hindernissen die voor ons lagen, naast de culturele verschillen. We leefden in verschillende landen, met verschillende langetermijn taken en bepaalde dingen die God op ons hart heeft gelegd. We hebben daarom beide onze plannen en ideeën weer bij God neergelegd, in vertrouwen dat als dit van Hem is Hij onze levenspaden zou gaan samenvoegen. Sindsdien zien we hoe dat heel duidelijk en heel snel gebeurt. Mijn universiteit had ineens een week geen college ingepland en ik kreeg een onverwachte gift die precies het bedrag was van vliegtickets naar Noorwegen, zodat we tijd samen konden hebben en haar Noorse familie konden ontmoeten. Onze familie en goede gezamenlijke vrienden in verschillende landen (wat een zegen!) staan allemaal helemaal achter ons. Alette kon verrassend genoeg haar jaarcontract voor haar kamer in Oslo eerder opzeggen. Ze is nu bezig met over te stappen naar een online Bachelor in bedrijfskunde aan een Amerikaanse universiteit, zodat ze waar we ook maar wonen verder kan met haar studie. Vanwege haar Noorse nationaliteit blijkt het heel goed te doen om op korte termijn naar Nederland te verhuizen en daar te verhuizen, iets wat met haar Amerikaanse paspoort veel lastiger zou zijn. En in de afgelopen periode heeft de Heer tegen haar gesproken over leven in Congo in de komende levensperiode, waardoor het haar persoonlijke keuze is en niet slechts dat ze mij zou volgen, iets waar ik enorm dankbaar voor ben. Toen ik Congo verliet afgelopen zomer had ik de indruk dat ik terug zou komen met min vrouw. Nu zien we het allemaal samenkomen.

Alette is nu bezig met voorbereiden om 16 december naar Nederland te verhuizen. Ze gaat dan bij mijn zus wonen, die ze eerder dit jaar al had ontmoet. Zo kan ze dan dicht bij mijn familie zijn. Het maakt me dankbaar dat we zo tijd hebben om elkaar allemaal meer te leren kennen voor we Nederland verlaten. Ze hoopt zo ook wat Nederlands te kunnen leren. In de kerstvakantie verwachten we naar Kansas City te gaan om daar met haar Amerikaanse ouders en familie te zijn. We willen ons daar verloven en dat met een kleine groep op 4 januari vieren. Vervolgens hopen we halverwege maart ergens in de omgeving van Bergambacht dan te trouwen, als alles op z’n plek valt voor die tijd. Dat geeft ons dan zoveel mogelijk tijd om ons leven samen op te bouwen voordat we naar verwachting eind 2014 of begin 2015 naar Congo gaan.

Ik kan me voorstellen dat het klinkt alsof het allemaal erg snel gaat – dat klopt! Hoe wijs is God in zijn timing en hoe Hij ons in vergelijkbare omgevingen en plaatsen heeft voorbereid de afgelopen jaren. Dit maakt het zoveel eenvoudiger voor ons om bij elkaar te komen in zo’n korte tijd, aangezien onze waarden, ervaring en persoonlijkheden zo goed samengaan. Ik vergelijk het vaak met het gevoel van in een achtbaan zitten: bij de start gaat het zo snel dat je je een moment afvraagt of je het wel aankunt, maar het is tegelijkertijd zo leuk en precies wat je wilt. Zo voelt het ook voor mij: ik wordt enorm uitgedaagd, maar het is goed! We ontdekken keer op keer dat het belangrijkste dat we moeten doen is dicht bij God blijven en zijn leiding volgen en dan komt al het andere bij elkaar. Leven uit geloof, niet gebaseerd op wat we zien.

Tags: , This post is also available in: Engels

Comments are closed.